zoeken en verwonderen, dat is echte kwetsbaarheid

Kwetsbaarheid als kracht

Kwetsbaarheid als kracht

 

“ Ik ben door een diep dal gegaan
“ Het enige dat ik zag was een zwart gat
“ Wat heb ik afgezien en geleden!
“ Lees over mijn beproevingen en herrijzenis
“ Luister en huiver!

Een verhaal over kwetsbaarheid als kracht; over een heldenreis met mezelf in de hoofdrol
Want dat is wat ‘ men ‘ zegt en hoe ‘ men ‘ reageert: ‘ dat is krachtig zeg ‘;  en: ‘ daar is kracht voor nodig, om open en eerlijk je verhaal doen ‘.

De bovenstaande verhaallijn en bijbehorende reacties kom ik steeds vaker tegen; in trainingen, workshops en op sociale media.
Naast dat ik vaak erg getroffen ben door het persoonlijk leed dat wordt beschreven en dat ik bewondering heb voor de veerkracht en het oplossend vermogen van de verteller, vraag ik me af: ‘Welk doel dient een dergelijke onthulling? Is die kwetsbaarheid wel zo krachtig? Of werkt het toch net anders?

Kwetsbaarheid als identiteit

Het lijkt alsof de spreker of schrijver door het uiten van een ‘pijn-verdriet-held-story’ een enorme overwinning op zichzelf behaalt. Dat is natuurlijk zo. Wat echter ook doorschemert is dat de verteller een voorbeeld is voor anderen; een hart onder de riem steekt voor groei: ‘wat ik kan, kan jij ook’. Een inspiratie-vol voorbeeld.

Die inspiratie kan een toevallige bijvangst zijn, maar waar het teveel om draait bij vele kwetsbaarheidsverhalen is het verder bouwen aan de identiteit van de ‘ik‘. Een identiteit van sterk zijn, durven en het streven naar succes, met de volgende kenmerken:

  • het verhaal is altijd verbonden aan een oplossing en een ‘hergeboorte’
  • ‘ik ben succesvol in mijn falen’
  • eigen kracht en doorzettingsvermogen worden maximaal belicht
  • dat heb ‘ik’ gedaan en dat is mijn verdienste
  • toeval, gunstige omstandigheden en geluk worden achter wegen gelaten
  • persoonlijk succes wordt tot algemene leefregel gepromoveerd
  • de ander ontbreekt vaak volkomen

 

Bewondering of verwondering?

Mijn grootste bezwaar tegen dit soort kwetsbaarheid is dat het voornamelijk ‘ik’-gedreven is. Het is teveel zelforiëntatie,  terwijl er wel er vaak de suggestie wordt gegeven dat het om de ander gaat. Nee, die ander is alleen nodig voor het geven van de  ‘oohhh’s’ en de ‘aahhhh’s’; voor bewondering en steun.
Kwetsbaarheid als middel om een identiteit, het ego, op te bouwen.

Aldus schieten vele verhalen over kwetsbaarheid als kracht hun doel grotendeels voorbij. Dat is geen kwetsbaarheid, dat is geen dienstbaarheid, het is opschepperij. Dan is zelfonthulling over kwetsbaarheid te veel voeding voor het ego van de verteller. Ik mis verwondering en nieuwsgierigheid dat een ander mens helpt en stimuleert.

 

Misschien zijn die verhalen over kwetsbaarheid in de kern
toch niet zo kwetsbaar zijn als ze lijken

 

Van ‘ik’ naar ‘wij’

Want dat is waar ik naar toe wil: verwondering en nieuwsgierigheid. Verwondering is voorbij de ‘ik’ en de identiteit van de verteller. Verwondering gaat over nieuwsgierigheid, contact maken en verbindingen leggen. Dat gaat over geven, een ander helpen.

Bij verwondering is de ‘ik‘ niet van belang. Dan is kwetsbaarheid wat een ander helpt, en wat niet over succes gaat. Kwetsbaarheid in de vorm van dienstbaar opstellen, luisteren, helpen en perspectief bieden.

Niet de persoonlijke overwinning is de kern, maar wel: het geven om niet te hoeven ontvangen.
Voor deze perspectiefverandering van nemen naar geven, daar moed en kracht voor nodig is.

 

 


Coaching persoonlijke ontwikkeling

Wil je werken met echte kwetsbaarheid, de stap van ‘ik’ naar ‘wij’ maken?
Een gesprek voeren op basis van verwondering?
Een basis leggen voor stevigheid en verdere groei?
Kijk hier hoe ik je help met je verdere persoonlijke ontwikkeling door  COACHING

*

Zelfreflectie of het denken uit handen geven?

Lees het blog  Hoe Egel en Vos gaan veranderen  en wie welke rol op zich neemt

*

Over de zin en onzin van persoonlijkheidsstesten

Lees het blog om het denken en voelen zelf op te pakken
in plaats van uit te besteden aan dubieuze testen